Ufność w Bogu.
Ufność w Bogu.Powodem nadprzyrodzonej ufności, jej niezachwianą podstawą jest dobroć Boga, toteż wypowiadamy akt nadziei słowami: Boże mój, całą ufność pokładam w nieskończonej dobroci Twojej.
«Ufność jest życiem duszy» – mówi św. Franciszek Salezy – «kto tę ufność odejmuje duszy, ten śmierć jej zadaje». Szatan wie o tym dobrze, dlatego gdy chce, aby się zachwiał gmach naszego duchowego życia, zabiera się najpierw do zburzenia potężnej twierdzy ufności w Bogu i przeciw niej kieruje swe ataki, najbardziej przewrotne i zażarte.
W historii dusz widzimy często pokusy lęku, nieufności, zniechęcenia, nawet rozpaczy, a nie ma większego zła niż to, które wypływa właśnie z takiego nieszczęsnego usposobienia. […]
Należy powziąć niewzruszone postanowienie – wśród wszelakich trudności naszego życia, pośród smutków i trosk, jakie nas przygnębiają, w czasie doświadczeń życiowych: kierujmy nasz wzrok ku górze, wznieśmy do nieba synowski okrzyk, który będzie naszą siłą: Boże mój, całą ufność pokładam w Twej nieskończonej dobroci!
Nie ufam moim zdolnościom, bogactwom, zaletom czy cnotom, lecz jedynie Twej nieskończonej dobroci. I bądźmy pewni, że ufność nasza nie będzie daremna. W wielu momentach, w których będzie nam potrzebne światło, rada lub zachęta, szybko zobaczymy, jak dobry Ojciec Niebieski zbliża się do nas, by dopomóc, obronić, wzmocnić”.
(Z książki: „Rok święty członków Straży Honorowej i czcicieli Najświętszego Serca Pana Jezusa”)