G. K. Chesterton - Do Świętego Michała w czasie pokoju
Michale, Michale, Michale od Świtu,
Michale z zastępu Najwyższego Pana,
zaciśnij prawicę u miecza swojego,
co w pochwie spoczywa cicho i bez zgrzytu,
gdzie szata Twa biała opada rozwiana,
o przepasz nas miecza tajemnicą Twego.
Gdy świat drżał w posadach, był w niebie czas złości,
aż po nim zostały wkrąg ślady tak srogie,
i z Grozą walczyłeś tam na wysokości,
strącając w dół tego, co chciał być nad Bogiem.
Wyrwałeś z siódmego nieba pychy piekło,
zrzuciłeś, aż mroczne zapłonęły zorze,
Tyś Smoka wśród gromów pokonał zaciekłość,
poznałeś, że w ciszy Wąż powrócić może.
I tak we wszechświecie noc ciemna zapada
(Michale, Michale, Michale od Świtu!),
I w całym kosmosie mrok cichy wciąż biada
(Michale, Michale, Michale od Miecza!)
Nie daj nam zapomnieć, w rozchwiania nawale,
w westchnieniu co łączy przygnębienie z szałem,
że w ciszy co święta, przed wieków osnową,
Na początku było Słowo.
I kiedy śmierć Boga na ziemi zdumiała
anioły i diabły, bo śmierć ich nie nęka,
jak zniżył się, patrząc, na niskości ciała,
patrzyłeś jak wzniósł się, tam, gdzie Ty nie sięgasz.
Czekając aż zabrzmi: już się wykonało,
swą dłonią na mieczu, wstrzymałeś huf mężny
i salut oddano Wiecznemu, gdzie Ciało,
bo On sam nad wszystko jest większy, potężny.
Otocz nas i zimne myśli pełzające
(Michale, Michale, Michale od boju),
Otocz nas i z nami świat stłoczony, śpiący
(Michale, Michale, co z mocą uderzasz!)
O strzeż Słowa dla nas, co mamy nadzieję,
O wyostrz nam honor, włos jasny rycerza,
niż struna mocniejszą broń, co nie rdzewieje,
gotową by dźwięczeć czysto na puklerzach.
On, co dał nam pokój, nie ten co świat daje,
dał nie faryzeizm, lecz porządek godny,
czy będzie tak miękki, jak rozmiękłe kraje,
cierpliwy przy lichwie, w przekupstwie łagodny?
Bo chcą nas uciszyć, mówiąc: miecz złamano,
łamią ludzi głodem, złotem ich napchali,
sprzedają jak owce, On wie, co zdziałano,
więcej niż mord doznał: oni Go sprzedali.
Michale, Michale, Michale od musztry,
Michale od marszu po pagórkach Pana,
ćwicz świat i oczyszczaj bunt, zgniliznę całą,
rządź światem, aż będzie cichy i posłuszny,
gdy zostanie duma jego już złamana,
by nienaruszone Słowo pozostało.